Was ik maar een pechvogel

“Magda, je hebt zo’n pech, hè!”

Mijn antwoord? Nee, ik ben geen pechvogel. Als ik de enige vrouw in Nederland was met ernstige gezondheidsklachten door een vaccin, oké, dan was het misschien pech. Zelfs bij 1 op de 10.000 vrouwen zou je het misschien nog toeval kunnen noemen, maar dat is niet de werkelijkheid. Er zijn zóveel mensen die slecht hebben gereageerd op de vaccinaties.

Er wordt nauwelijks onderzoek gedaan naar vaccinatieschade. Uit een onderzoek blijkt dat 1 op de 200 mensen ernstig wordt getroffen door de covid prikken. Dat is veel. Bij mijn vorige werkgever werkten zo’n 200 mensen en ik ben één van de zwaar getroffenen. Daarnaast ken ik nog twee ex-collega’s die ook langdurige, heftige klachten kregen na hun covid prikken. Hun neurologische klachten verdwenen gelukkig na enkele maanden. Het zou dus zomaar kunnen kloppen: 1 op de 200 is geen vergezocht getal. Op een bruiloft met zo’n 50 gasten zat toevallig een jonge vrouw tegenover me, ook met prikschade door de covid prik. Na haar tweede Moderna-prik kreeg ze hartproblemen en moet nu levenslang hartmedicijnen slikken. Twee sportieve vrouwen, tegenover elkaar, allebei geraakt door de prik. Dat voelt niet als extreem zeldzaam. Dan denk ik: “Jij ook al?”

Wat ik ontdekte in de onderwereld van vaccinatieschade is dat slecht reageren op een vaccin helemaal niet zeldzaam is. Of het nu corona- of hepatitis B-prikken zijn, het komt veel vaker voor dan je denkt. Sommige neurologen geven zelfs toe dat ze het regelmatig zien, maar het officieel op papier zetten? Dat gebeurt nauwelijks. Ik deel mijn verhaal op social media en mijn inbox stroomt vol met soortgelijke ervaringen. Vrouwen en mannen met exact dezelfde klachten, soms minder erg of juist erger en die geen erkenning krijgen vanuit de medische wereld. 

Vaccinatieschade is geen uitzondering. Het is een groeiende groep mensen, een hele zwerm. Was ik maar een pechvogel, maar dat ben ik niet. Ik ben één van velen en het worden er steeds helaas meer.