'Het is toeval'

Ik zal nooit vergeten wat de neuroloog van het Erasmus MC tegen me zei: “Het kan ook puur toeval zijn dat je klachten na de vaccinatie begonnen.” Ik was flabbergasted. Weken had ik gewacht op dit gesprek en dit was zijn conclusie? Terwijl ik vóór de Pfizer-prik kerngezond was en binnen 24 uur daarna last kreeg van brandende zenuwpijnen, gevoelloosheid, trillingen, slaapproblemen en spierklachten. Voor mij was 1 + 1 = 2.

Ik had me inmiddels verdiept in wat vaccins kunnen uitlokken en kwam veel vergelijkbare klachten tegen. Toch probeerde de neuroloog me te overtuigen dat het niks met de prik te maken had. Toen ik aandrong op duidelijkheid, haalde hij er een professor bij. Die stelde allerlei vragen over stress, erfelijkheid, vermoeidheid, maar vroeg niets over een recente vaccinatie. Toen ik het zelf noemde, zei hij voorzichtig dat het vaccin “iets getriggerd” kon hebben. Daarna verdween hij weer en de eerste neuroloog kwam terug met de mededeling: “Het is onschuldig.” Van “het is toeval en ik weet het niet”, naar “het is misschien een trigger”, naar “het is onschuldig”. Dat gaf mij totaal geen vertrouwen, dus besloot ik een second opinion te zoeken.

Bij een tweede neuroloog durfde men überhaupt niks te zeggen over het vaccin. Uiteindelijk kwam ik terecht bij een derde neuroloog van het Maastricht UMC. Wat een verschil! Daar vertelde de neuroloog me meteen dat ze meerdere patiënten ziet met neuropatische klachten na de coronaprik en dat er studies zijn die dat onderbouwen. Wel zei ze aan het eind voorzichtig dat het “nog steeds toeval zou kunnen zijn”. Ik vroeg haar: “Binnen 24 uur na de prik, noem je dat toeval?” Ze gaf toe: “Dat is wel héél toevallig.” En dit keer stond het ook zwart op wit in mijn dossier: klachten ontstaan na vaccinatie. Dat deed iets met me. Alsof ik eindelijk iets van erkenning kreeg. Maar het is triest dat je daar zó hard voor moet vechten. Als ik niet had doorgezet, zou ik stom toeval zijn.

Ik ben niet de enige. Veel lotgenoten horen in eerste instantie dat het niet door de prik komt. Ze krijgen redenen te horen als stress, overgang of psychosomatisch. Maar als je die uitleg niet accepteert, je kennis deelt en blijft zoeken, dan hoor je uiteindelijk toch: “Je bent niet de enige.” Dat artsen het nog niet durven vast te leggen als oorzaak is één ding, maar het erkennen dat het geen toeval is en durven noteren dat de klachten ná de vaccinatie zijn ontstaan, is wél een belangrijke stap richting openheid over vaccinatieschade. Natuurlijk zou het beter zijn als ze gewoon durven op te schrijven dat het dóór de prik komt, maar ja, it’s a long shot.