Waarom ik waarschuw voor de gevaren van andere vaccins

Voor sommigen is het vreemd dat ik als C-prikschade-getroffene ook waarschuw voor de risico’s van andere vaccinaties. Waarom zou ik dat niet mogen? Natuurlijk heb ik daar het recht toe. Ik zal uitleggen waarom.

Schade is schade

Of het nu gaat om de Covid-prik, de HPV-vaccinatie, griepprikken of kinderprikken, de klachten van getroffenen lijken vaak sterk op elkaar. Chronische vermoeidheid, zenuwpijn, epileptische aanvallen, slaapstoornissen, hartproblemen. Het maakt niet uit welke prik je hebt gehad,  als het misgaat, zitten we in hetzelfde schuitje. Ik voel dan geen afstand, maar verbondenheid.

De wetenschap weet het

Guillain-Barré, myocarditis, neuropathie, allemaal bekende bijwerkingen die al jarenlang voorkomen bij meerdere soorten vaccinaties. Artsen en instanties weten dit. Het is geen geheim, het wordt alleen zelden erkend of openlijk besproken.

Het gaat niet om wie erger is getroffen

Sommigen zeggen dat mRNA-prikken erger zijn dan andere vaccins. Misschien. Dat betekent niet dat andere prikken onschuldig zijn. De schade die HPV-prikken al jarenlang veroorzaken bij jonge meiden is schrijnend. Een slachtoffer is een slachtoffer teveel. Eén geval van ernstige schade is al genoeg om vragen te stellen. Het gaat niet om cijfers, maar om mensenlevens.

Oudere prikken zijn niet per se veiliger

Veel mensen vertrouwen op kinderprikken omdat ze “al zo lang bestaan”, maar dat zegt niets over de veiligheid. Er is altijd al veel censuur geweest rond ernstige bijwerkingen. Autisme door vaccinaties? Volgens de instanties onmogelijk. Toch hoor ik van ouders dat hun kind direct na een prik totaal veranderde. Artsen schuiven het af op erfelijkheid of iets anders. Alles behalve de prik zelf.

Mensen durven niet te praten

Veel getroffenen zwijgen uit angst voor onbegrip, verlies van ziekte uitkering of om weggezet te worden als wappie. Sommigen noemen hun klachten liever Long Covid omdat dat sociaal geaccepteerd is, ook al weten ze dat het door de prik kwam. Ik snap dat. Juist daarom voel ik de urgentie om mijn stem te gebruiken. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen die dit nog niet durven.

Je staat er alleen voor als het misgaat

Als je schade oploopt, ben je op jezelf aangewezen. De overheid verwijst naar de fabrikant en die zegt niet aansprakelijk te zijn. Dit geldt voor alle prikken. Schadevergoeding? Alleen in uiterst zeldzame gevallen, na jarenlange juridische strijd. Dit wordt je niet verteld op de priklocatie.

Dezelfde doofpot en gaslighting bij álle prikken

De medische reacties zijn voorspelbaar: “Het is stress.” “Uw kind pubert.” “U bent overbezorgd.” Alles wordt weggeredeneerd en het verband met de prik wordt systematisch ontkend. Dat geldt voor de covid prikken, maar ook voor kinder- en griepprikken. Deze vorm van ontkenning is onmenselijk, maar juist daardoor voel ik verbondenheid met andere slachtoffers. Wij weten dat we niet gek zijn.

Dat is waarom ik mijn mond niet houd. We verkeren allemaal in dezelfde doofpot en ik ben niet van plan daar te blijven zitten. Wat mij is overkomen had anderen ook kunnen overkomen – en wat hen is overkomen, had mij kunnen overkomen. Daarom vertel ik mijn verhaal en strijd ik ook voor anderen.